Terapia rewalidacyjna

Współcześnie rewalidacja rozumiana jest jako proces wychowania specjalnego jednostek upośledzonych umysłowo, zmierzający do optymalnego ich rozwoju i jak najlepszego przystosowania się do życia w normalnym środowisku. „W trakcie tego procesu niepełnosprawni wyposażani są w wiadomości, umiejętności i nawyki, których celem społecznym jest uniezależnienie się od otoczenia w czynnościach życia społecznego”.
Wobec osób upośledzonych umysłowo termin „rewalidacja” oznacza długotrwałą działalność terapeutyczno – pedagogiczną, której zadaniem jest:

  • zapobieganie pogłębianiu się istniejącego już niedorozwoju lub powstawaniu innych dodatkowych upośledzeń;
  • leczenie i usprawnianie elementów chorych lub zaburzonych oraz wzmacnianie osłabionych;
  • stymulowanie i dynamizowanie ogólnego rozwoju przy wykorzystaniu własnych sił organizmu oraz korzystnych czynników środowiskowych;
  • wychowanie i nauczanie specjalne (ogólne i zawodowe), dostosowane do wieku, sprawności fizycznych i umysłowych rewalidowanego oraz zapotrzebowania społecznego;
  • kompensowanie istniejących braków i trwałych uszkodzeń organicznych w celu podniesienia ogólnej sprawności psychomotorycznej.

Ogólnie (cytując za O. Lipkowskim) możemy wyodrębnić podstawowe zasady rewalidacji:

  • Zasada akceptacji, zgodnie z którą dziecko z racji upośledzenia ma inne potrzeby oraz prawo do szczególnej pomocy;
  • Zasada pomocy, która ma na celu aktywizację sił biologicznych i usamodzielnienia się;
  • Zasada indywidualizacji, która zakłada konieczność dostosowania treści kształcących, metod, środków i organizacji nauczania do możliwości indywidualnych w celu optymalnego rozwoju;
  • Zasada terapii pedagogicznej – mając na uwadze tę zasadę powinniśmy dbać o eliminowanie poczucia lęku, niepewności, dążyć do harmonijnego rozwoju dziecka, na tej bazie kształtować właściwą motywację ucznia w podejmowaniu dalszych wysiłków w nabywaniu wiadomości i umiejętności.
  • Znajomość potrzeb dziecka, ich specyfiki i nasilenia, poznanie środowiska, z którym jest ono związane i współzależne od niego, to podstawowe warunki przy planowaniu i organizowaniu programu rewalidacji przez nauczyciela.
  • Podczas zajęć rewalidacji indywidualnej nauczyciele stosują zindywidualizowany sposób postępowania rehabilitacyjnego zmierzający do zmniejszenia lub usunięcia odchyleń od normy i zaburzeń w jakimś zakresie, np.: procesów orientacyjno-poznawczych, myślenia i mowy, koordynacji wzrokowo-ruchowej, sprawności manualnych, samoobsługi i zaradności, sprawności motorycznej i innych.

W naszym Ośrodku organizowane są zajęcia specjalistyczne, w skład których wchodzą różne rodzaje terapii dostosowane do określonych niepełnosprawności. Poprzez zastosowaniu specjalnych metod i środków umożliwiamy dzieciom niepełnosprawnym jak najlepszy rozwój fizyczny, psychiczny oraz społeczny. Stawiamy na mocne strony dziecka oraz szukamy tego, co w nim najlepsze.
Główne założenia i kierunki oddziaływań rewalidacyjnych to:

  • maksymalne rozwijanie, usprawnianie, wzmacnianie tych funkcji psychicznych i fizycznych, które są najsilniejsze i najmniej uszkodzone
  • optymalne usprawnianie i korygowanie funkcji zaburzonych i uszkodzonych
  • kompensowanie braków, czyli wyrównywanie ich przez zastępowanie
  • stymulowanie rozwoju

W naszym Ośrodku rewalidacja wspomaga ogólny rozwój dziecka i odbywa się w następujących blokach:

  • Zajęcia rewalidacyjno – wychowawcze
  • Zajęcia logopedyczne
  • Zajęcia z psychologiem
  • Zajęcia rehabilitacyjne
  • Zajęcia z muzykoterapii

Zajęcia rewalidacyjne prowadzą nauczyciele posiadający odpowiednie przygotowanie do prowadzenia poszczególnych rodzajów zajęć.

Visit Us On FacebookVisit Us On Google PlusVisit Us On YoutubeVisit Us On Linkedin